Την Άνοιξη του -96 και την Άνοιξη του -97 ήπιε με φίλους καφέ στο σταθμό Λαρίσης. Στη συνέχεια εκείνοι τράβηξαν κατά τον Βορρά κι αυτή έσφιξε στην τσέπη του μπουφάν της ένα σπασμένο καθρεφτάκι. Τα Χριστούγεννα του -97 την επισκέφτηκε στον ύπνο της το πνεύμα τους. Το -98, το -99, το 2000 διεύθυνση κατοικίας ο βυθός. Εκεί μια μπάρα διεχώριζε τα φύκια και την υγρασία από ένα μαντήλι. Όλα δικά της, ιστορήθηκαν. Αύγουστος 2002 (Πορφύρας και Αντιπορφύρας). Το 2003 έπαιξε για τελευταία φορά με τα σκυλόδοντα του καλοκαιριού: Η απόφαση της λησμονιάς. (Ένοιωσε στις φλέβες το ρίγος ή τη βοή θυσίας) Καλοκαίρι 2005, κι έγραφε κι όλο έγραφε γράμματα και τα έριχνε στον αποχωρισμό για να γεμίσει...

Tuesday, 10 January 2006

"Το αθέατο αγριοθύμαρο και η αγριοφραουλιά
Το γέλιο μες στον κήπο, αντιλαλούσαν έκσταση
Όχι χαμένη, αλλά ζητώντας, δείχνοντας προς την αγωνία
Του θανάτου και γέννησης"   T. S. Elliot

" Και η σωστή πράξη ελευθερία είναι
Από το παρελθόν και μέλλον επί πλέον"   T. S. Elliot

"Κι ό,τι δεν είχαν οι νεκροί λαλιά, όταν
ζούσαν, μπορούν να σου το πουν όντας νεκροί:
η επικοινωνία των νεκρών γλωσσίζεται με την πυρά
πέρ' απ' τη γλώσσα όσων ζουν."   T. S. Elliot

No comments:

Post a Comment