Την Άνοιξη του -96 και την Άνοιξη του -97 ήπιε με φίλους καφέ στο σταθμό Λαρίσης. Στη συνέχεια εκείνοι τράβηξαν κατά τον Βορρά κι αυτή έσφιξε στην τσέπη του μπουφάν της ένα σπασμένο καθρεφτάκι. Τα Χριστούγεννα του -97 την επισκέφτηκε στον ύπνο της το πνεύμα τους. Το -98, το -99, το 2000 διεύθυνση κατοικίας ο βυθός. Εκεί μια μπάρα διεχώριζε τα φύκια και την υγρασία από ένα μαντήλι. Όλα δικά της, ιστορήθηκαν. Αύγουστος 2002 (Πορφύρας και Αντιπορφύρας). Το 2003 έπαιξε για τελευταία φορά με τα σκυλόδοντα του καλοκαιριού: Η απόφαση της λησμονιάς. (Ένοιωσε στις φλέβες το ρίγος ή τη βοή θυσίας) Καλοκαίρι 2005, κι έγραφε κι όλο έγραφε γράμματα και τα έριχνε στον αποχωρισμό για να γεμίσει...

Thursday, 15 December 2005

Γενάρης 1997

"η βαθύτερη συνείδηση μιας αλήθειας που μας φώτισε, επιβάλλει βαθύτερες υποχρεώσεις"

(Δ. Γληνός, Αλ. Δελμούζος, Μαν. Τριανταφυλλίδης)

(πώς γράφεται, ας πούμε, ένας Αντιπορφύρας)


"... ε τότε ας πηγαίνουμε περίπατο και ας τα λέμε περπατώντας! ~ Έτσι μου μίλησε κάποια από σας, και τα λόγια της, που ήταν ο κοινός σας πόθος, έπλεκαν το ωραιότερο στεφάνι στην εργασία του σχολείου. Επέτυχε τον πρώτο και τελικό σκοπό κάθε σχολείου
· να μορφώσει χαρακτήρες." 
(κι ας το έκλεισαν βίαια το σχολείο του Βόλου)
                                                                                 Αλ. Δελμούζος





Από τον πρόλογο που έγραψε ο Νεόφυτος Βάμβας στο έργο "Του Διδασκάλου ο Οδηγός" του Άγγλου ιεραποστόλου Samuel S. Wilson
(Έφορος Παιδείας ο Παπαφλέσας!) 1824.


1825: Μανιάκι (Το φίλημα)
Η δε μέθοδος των πλειοτέρων παιδαγωγών είναι τωόντι αξία θρήνου και αγανακτήσεως. Αντί να φέρωνται εις τα αθώα παιδία με τρόπον γλυκύν και σεμνόν, δια να σύρωσιν ενταυτώ την εύνοιαν και το σέβας των, μεταχειρίζονται και βλέμμα και φωνήν και χείρας τυρρανικάς. Αντί να τρέφωσι την φυσικήν περιέργειαν και φιλομάθειάν των με ιστορίας και περιγραφάς ζώων και φυτών και άλλων τοιούτων, περνούν όλην την ημέραν εις ξηρούς και ατάκτους συλλαβισμούς, και εις αναγνώσεις παράκαιρους.



   Από τοιούτον ηθικόν και διδακτικόν τρόπον παιδαγωγία τι άλλο εμπορεί να προέλθει, παρά εκείνο το οποίο και βλέπομεν τωόντι; Τα πνεύματα των παιδιών ταπεινώνονται, εξευτελίζονται, και συλλαμβάνουν δικαίως απέχθειαν εις την μάθησην, και άσπονδον μίσος κατά των τυρράνων της αθώας ηλικίας των.




No comments:

Post a Comment