Την Άνοιξη του -96 και την Άνοιξη του -97 ήπιε με φίλους καφέ στο σταθμό Λαρίσης. Στη συνέχεια εκείνοι τράβηξαν κατά τον Βορρά κι αυτή έσφιξε στην τσέπη του μπουφάν της ένα σπασμένο καθρεφτάκι. Τα Χριστούγεννα του -97 την επισκέφτηκε στον ύπνο της το πνεύμα τους. Το -98, το -99, το 2000 διεύθυνση κατοικίας ο βυθός. Εκεί μια μπάρα διεχώριζε τα φύκια και την υγρασία από ένα μαντήλι. Όλα δικά της, ιστορήθηκαν. Αύγουστος 2002 (Πορφύρας και Αντιπορφύρας). Το 2003 έπαιξε για τελευταία φορά με τα σκυλόδοντα του καλοκαιριού: Η απόφαση της λησμονιάς. (Ένοιωσε στις φλέβες το ρίγος ή τη βοή θυσίας) Καλοκαίρι 2005, κι έγραφε κι όλο έγραφε γράμματα και τα έριχνε στον αποχωρισμό για να γεμίσει...

Friday, 6 January 2006

     Απ' το τραγούδι των Σειρήνων κάποιοι
μπορεί να γλύτωσαν
          Απ'την Σιωπή τους κανείς   (Κάφκα)
(μονάχα οι... τεχνογνώστες)
Αυτοί που πρόσφατα επήρθησαν ότι
αποκρυπτογράφησαν, τη συνδρομή ηλεκτρο-
νικών εγκεφάλων, το χαμόγελο της Τζοκόντα.
     Θα μειδιούν από το αστέρι τους οι Τεχνίτες
που ερωτεύτηκαν το κορίτσι...
      Και πήραν μαζί τους φεύγοντας το μυστικό.
Τηρώντας τη συμφωνία της Σιωπής.
                              υστερόγραφον
σκληρή η ρέμβη των βράχων που
πάνω τους σιώπησαν οι Σειρήνες.
       Τσακίσανε τα ωραία τους μουτράκια
πολυμήχανοι με τις προδιαγραφές
της... τέχνης της Ευσταθίας (sic)

No comments:

Post a Comment