Κι όμως τ' αγάλματα λυγίζουν κάποτε,
μοιράζοντας τον πόθο στα δυο, σαν το ροδάκινο
... έχει κι η αφή τους αγίους της· που πήραν
την ανηφόρα κατά την Άρκτο ας πούμε.
~ . ~ . ~ .
...συντελικοί χρόνοι αυτοί, έτσι δεν είναι;
~ . ~ . ~ .
τί ξέρεις εσύ, ω μαγιστριανέ,
για την προαιώνια ενέδρα;
(Έκτωρ Κακναβάτος, από στήθους)
~ . ~ . ~ .
~ ~ παιδιά πολλών ανθρώπων το ποίημα
(Γ. Σεφέρης, από στήθους)
μοιράζοντας τον πόθο στα δυο, σαν το ροδάκινο
... έχει κι η αφή τους αγίους της· που πήραν
την ανηφόρα κατά την Άρκτο ας πούμε.
~ . ~ . ~ .
...συντελικοί χρόνοι αυτοί, έτσι δεν είναι;
~ . ~ . ~ .
τί ξέρεις εσύ, ω μαγιστριανέ,
για την προαιώνια ενέδρα;
(Έκτωρ Κακναβάτος, από στήθους)
~ . ~ . ~ .
~ ~ παιδιά πολλών ανθρώπων το ποίημα
(Γ. Σεφέρης, από στήθους)
No comments:
Post a Comment