Την Άνοιξη του -96 και την Άνοιξη του -97 ήπιε με φίλους καφέ στο σταθμό Λαρίσης. Στη συνέχεια εκείνοι τράβηξαν κατά τον Βορρά κι αυτή έσφιξε στην τσέπη του μπουφάν της ένα σπασμένο καθρεφτάκι. Τα Χριστούγεννα του -97 την επισκέφτηκε στον ύπνο της το πνεύμα τους. Το -98, το -99, το 2000 διεύθυνση κατοικίας ο βυθός. Εκεί μια μπάρα διεχώριζε τα φύκια και την υγρασία από ένα μαντήλι. Όλα δικά της, ιστορήθηκαν. Αύγουστος 2002 (Πορφύρας και Αντιπορφύρας). Το 2003 έπαιξε για τελευταία φορά με τα σκυλόδοντα του καλοκαιριού: Η απόφαση της λησμονιάς. (Ένοιωσε στις φλέβες το ρίγος ή τη βοή θυσίας) Καλοκαίρι 2005, κι έγραφε κι όλο έγραφε γράμματα και τα έριχνε στον αποχωρισμό για να γεμίσει...

Friday, 24 February 2006

και οι δύο συντάκτες είναι αστείοι
μη όντας σε θέση να απατήσουν το "κοινό
τους".
Αμφότεροι γνώριζαν καλά πως ο κύκλος θα
τετραγωνισθεί σε μια Άλλη ανθρωπο-
ποιητική κοινωνία...
Για την ώρα οι κύριοι
αυτοί ας στριμωχτούν στους δαίμονές
τους και μεις στα θαύματα

(Πάντως αν επιμένουν να ξεσηκώνουν
μαγικά, ας περάσουν μια νύχτα
απ' το Γκάζι, όπου τεχνίτες του είδους,
το επανιδρύουν)

No comments:

Post a Comment