...  συναντήσεις στο χρώμα του χαλκού.

Κατά το σούρουπο, στην είσοδο του παλαιοβιβλιο-

πωλείου 'Γρηγόρης'

      Κρατώ για σένα κυκλάμινα, πευκοβελόνες

κρινάκια της άμμου μου είπες

      Ο κραταιός των Αθηνών άναξ ήσουν για μένα

το σούρουπο εκείνο, συμπονετικός και εχέμυθος

από τις ευεργεσίες ενός νεανικού έρωτα.

       Σε θυμάμαι στη μυρωδιά του πορτοκαλιού,

μου είχες πει παλιά σ' ένα γράμμα από την Ρώμη.

       Παρασκευή, η εβδομάδα έτρεξε κι έζησα

από θαύματα.

        Τώρα, νοιώθω σαν εκείνους τους ιθαγενείς

που χορεύουν την βροχή, την εποχή που χίλιες

φωνές μέσα τους τους λένε πως οι

ρίζες των δέντρων διψάνε και το χώμα

επιθυμεί να συνεργήσει.

                                 υστερόγραφον

              σαν  μαγεμένο  το  μυαλό  μου  φτερούγησε