Την Άνοιξη του -96 και την Άνοιξη του -97 ήπιε με φίλους καφέ στο σταθμό Λαρίσης. Στη συνέχεια εκείνοι τράβηξαν κατά τον Βορρά κι αυτή έσφιξε στην τσέπη του μπουφάν της ένα σπασμένο καθρεφτάκι. Τα Χριστούγεννα του -97 την επισκέφτηκε στον ύπνο της το πνεύμα τους. Το -98, το -99, το 2000 διεύθυνση κατοικίας ο βυθός. Εκεί μια μπάρα διεχώριζε τα φύκια και την υγρασία από ένα μαντήλι. Όλα δικά της, ιστορήθηκαν. Αύγουστος 2002 (Πορφύρας και Αντιπορφύρας). Το 2003 έπαιξε για τελευταία φορά με τα σκυλόδοντα του καλοκαιριού: Η απόφαση της λησμονιάς. (Ένοιωσε στις φλέβες το ρίγος ή τη βοή θυσίας) Καλοκαίρι 2005, κι έγραφε κι όλο έγραφε γράμματα και τα έριχνε στον αποχωρισμό για να γεμίσει...

Monday, 5 December 2005


... αυτός έχει δυο μάτια σαν παπαρούνες
Αυτός ο άνθρωπος πηγαίνει κλαίγοντας

                         
· ~ · ~

"κάμερες μέσα στον εγκέφαλό μας"

           (από την "μικρή λογοτεχνία" του καιρού)

                           
· ~ · ~

... οι αγάπανθοι προστάζουν σιωπή


το πρώτο πράγμα που έφτιαξε ο θεός είναι

το μακρινό ταξίδι
... άλλα νοήματα άλλες ελπίδες

                           
· ~ · ~

"κάμερες μέσα στον εγκέφαλό μας"

(ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες
καθένας κι ένα αξίωμα σαν το πουλί μες στο κλουβί του)
... μην είναι ο άνθρωπος αυτό που μεταδίδει τη ζωή;
           Μιλώ για την αγάπη.

(η καρδιά του Σκορπιού βασίλεψε, κι όλες οι

κόρες του Πόντου, Νηρηϊδες, Γραίες, τρέχουν
στα λαμπυρίσματα της αναδυομένης)

"κάμερες μέσα στον εγκέφαλό μας"


... αυτός ο άνθρωπος πηγαίνει κλαίγοντας

Άλλοι τον άκουσαν να μιλά
μοναχό καθώς περνούσε
για σπασμένους καθρέφτες πριν από χρόνια
για σπασμένες μορφές μέσα στους καθρέφτες
που δεν μπορεί να συναρμολογήσει πια κανείς.
Άλλοι τον άκουσαν να λέει...







...(τι ξέρεις εσύ, ω μαγιστριανέ, ανερμάτιστε
και αστόλιστε, για την προαιώνια ενέδρα;)

Ζήτημα φωτός κατά βάθος είμαι


Στα λαμπυρίσματα ενός αναδυθέντος

Απρίλη, ο δριμύς χυμός του εγκεφάλου μου.

"ο εγκέφαλος είναι προβοκάτορας - και μυεί

στην προβοκάτσια τους οπαδούς του"
                     (Μάριος Μαρκίδης, Λογοδοσία, σελ.141)

ὁράω φῶς ἠελίοιο καθώς έλεγαν οι παλαιοί


        ... κι αν πιάσω ν' αναλύω αυτή τη φράση

μπορώ να φτάσω στα μύχια της αγάπης.


                             
· ~ · ~

"κάμερες μέσα στον εγκέφαλό μας"



(τῇ ῥ' ἄγε κινήσαςταὶ δὲ τρίζουσαι ἕποντο, 


ὡς δ' ὅτε νυκτερίδες μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο 


τρίζουσαι ποτέονται...        Οδύσσεια, ω, 5-7)




... κάμερες μέσα στον εγκέφαλό μας, κι αν πιάσω ν' αναλύω

αυτή τη φράση θα φτάσω στην πιο βαθιά ουλή
του πρωτόκοσμου.
Στο πανάρχαιο φονικό.


                               υστερόγραφον

Αχ εσύ, που πήγες και δρασκέλισες
τις αόρατες πλάκες.

No comments:

Post a Comment