Οι φίλοι μου. Οι διαυγέστατοι φίλοι μου.

   Δεν είναι παράξενο που η Μπέλου δεν καταλάβαινε

την ποίηση που τραγουδούσε

Τις διαυγέστερες σελίδες τους οι ποιητές τις αφήνουν

λευκές ή μισογραμμένες.

   Προσεύχονται λέξεις, θαρρείς.

Κι είναι η προσευχή τους, ενδιαίτημα απαρη-

γόρητων

   Η ψυχή του Πενθέως εκαθάρη, την

στιγμή που μια σιωπή του δάσους απλώθηκε

στον μυχό της ύλης. Γιατί (προ)είδε.

   Κι η μητέρα-γλώσσα λυτρώθηκε δια

του πένθους. Της ύψιστης διαύγειας.