Την Άνοιξη του -96 και την Άνοιξη του -97 ήπιε με φίλους καφέ στο σταθμό Λαρίσης. Στη συνέχεια εκείνοι τράβηξαν κατά τον Βορρά κι αυτή έσφιξε στην τσέπη του μπουφάν της ένα σπασμένο καθρεφτάκι. Τα Χριστούγεννα του -97 την επισκέφτηκε στον ύπνο της το πνεύμα τους. Το -98, το -99, το 2000 διεύθυνση κατοικίας ο βυθός. Εκεί μια μπάρα διεχώριζε τα φύκια και την υγρασία από ένα μαντήλι. Όλα δικά της, ιστορήθηκαν. Αύγουστος 2002 (Πορφύρας και Αντιπορφύρας). Το 2003 έπαιξε για τελευταία φορά με τα σκυλόδοντα του καλοκαιριού: Η απόφαση της λησμονιάς. (Ένοιωσε στις φλέβες το ρίγος ή τη βοή θυσίας) Καλοκαίρι 2005, κι έγραφε κι όλο έγραφε γράμματα και τα έριχνε στον αποχωρισμό για να γεμίσει...

Sunday, 29 January 2006

Στιγμούλες πριν το πρωτο σ'αγαπώ, στην έρημη
παραλία, ένα ξεχασμένο κοχύλι δίδαξε
στο εξασκημένο αυτί εξιλέωση
Θα μείνω πίσω και θα σε περιμένω. Θα
σκαλίζω την γη και θα προσέχω τους γέροντες
και τα παιδιά.
'Καλή αντάμωση' ήταν το πρώτο σ' αγαπώ.
Κι αν δεν επέστρεψε ο κυνηγός, έμεινε
το λινό κυμάτισμα του πόθου του.
~ Σπέρμα πυρός σώζουσα· η ποίηση.~
Posted by at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)