~ Γράμμα προς τον Μάριο. Εναίσθηση.

~ Μέχρι και τα τραγούδια πού γράφτηκαν
από το 1980 μέχρι τον Αύγουστο
του 2005 πρόσεξα ξανά.


~ Θέλετε να μείνουμε για μία ώρα
σιωπηλοί - και να ασχοληθεί καθένας 
με τα δικά του - αρκεί να
είστε κοντά μου;


~ Ακούμπησα τα πράγματα. Πληγωμένα ήταν
~ πώς αλλιώς...
(εκτός από τα κοχύλια μου, δεν θυμάμαι
να τα είχα αγγίξει ποτέ πριν)
Πάλεψα να γράψω πάνω τους


'Οταν μ' έπιανε εκείνος ο φοβερός κνησμός
καλούσα το σώμα μου να το φιλοσοφήσουμε, 
και ~ ουφ, ουφ ~ όλα περνούσαν.
(Δηλαδή δεν περνούσαν ·  γίνονταν χάδι ·
κάτι σαν υπενθύμιση . . . )
Τα πράγματα έχουν ψυχή και καμπύλη.


Ξαναδιάβασα ~ γιατί έτσι έπρεπε ~ τα παλιά μου
γραμμένα. Και παράξενο...
~ ~ Ήταν θαρρείς και τα διάβαζα
       μαζί του. ~


Να κρατήσουμε λοιπόν χιλίων και ενός
λεπτού σιωπή. Είπα όλα όσα είχα
να σας πώ. Από μέσα μου.


Όχι όχι δεν διάβασα τις "Βάκχες"
        Δεν απόσωσα ίσαμε κει.
        Μόνο να, αφήστε με να σας τις 
        χαρίσω...